Usich i usia.

НЕ - Бядуля.

2005-05-06T12:36:04Z

Паважаныя нашыя чытачы! Друкуем для Вас наступны матэрыял. Аб чым ён? Зараз таварыш НЕбядуля Вам усё сам патлумачыць. Карацей, прыемнага чытання!!!

От автора

Уважаемые читатели!
Я прошу Вашего снисхождения к моему "творчеству", так как не являюсь
профессиональным поэтом. Мои стихи я бы скорее назвал рифмованной прозой.
Публикуя эту прозу в форму стиха, я пытался придать больший динамизм всему тому, что я
хотел донести до моих соотечественников.
Мною охвачен период правления А.Лукашенко с 1997 по 2001 год, однако стихи
расставлены не в хронологической последовательности.
Многое из того,что здесь описано, Вам и так хорошо известно из повседневной жизни.

Отгадай
Где кричат-держите вора?
Где следит за всеми свора?
Отгадай,коль ты не трус,
Это...наша Беларусь.

Где за малую провинность
Вам присудят,что не снилось.
Отгадай,коль ты не трус,
Это...наша Беларусь.

Где такое вы слыхали,
Чтоб за лозунги сажали?
Знаю, отгадать берусь,
Это тоже Беларусь.

Раз,два,три,четыре,пять,
В социализме мы опять,
Где за надпись на заборе
Вы хлебнете много горя.

Если это каждый знает,
То чего все ожидают?
Каждый день с утра молюсь,
Чтоб проснулась Беларусь.

Беспредел
Вот уже который год
Беларусь под "сапогом"живет.
Простому люду видно в радость,
Что Президент творит им гадость.

Привык он по полям шагать,
Двором колхозным управлять,
Несет он всюду чушь и вздор –
Теперь страна - колхозный двор.

Была чудесная страна,
На радость всем она жила,
А ныне посмотри вокруг:
Чертополох кругом,в глазах испуг.

Белорусы,Белорусы!
Партизанские сыны,
Пора гнать Вам Президента
Из родной своей страны.

Не могу я с тем смириться,
Что в стране моей творится.
Потому мне по ночам
Лукашенко часто снится.

В стране всюду беспредел,
Демократы не удел.
Лукашисты там и тут
Жить народу не дают.
Белорусские реформы
Создаются для проформы:
Где укажет Президент-
Быстро ставят монумент.

Власть заполнили варяги,
Те вернули герб и флаги
И идет в стране шатанье-
Поменяли все названья.

Раньше были Пионеры-
Их назвали Луконеры,
А привычный комсомол-
Обозвали Лукомол.

Восток - дело тонкое
На Ближний ездил он Восток,
Чтоб получить деньгам приток.
Видна в том явная причина:
Режимы тянутся к режиму.
Пора трубить в рога тревогу,
Уже не долго до порога,
Уже не долго до черты,
Где станешь к стенке я и ты.
Зову Вас,милые,зову
И призываю очень громко,
За руки взяться на плаву,
Чтоб не пойти на дно к потомкам.
Беда всех нас давно постигла,
Но мы не верили в беду,
Машинкой наголо остригли
И все живем в сплошном бреду.

ЯК КЛІНАЎ З АРЭШКАМ ВАНДРАВАЛІ

2005-05-01T15:14:27Z

У рэдакцыю абсіралаўкі прыйшоў наступны ліст - гэтым разам ён тычыцца аднаго з найбольш вядомых сучасных мастакоў Беларусі, галоўнага рэдактара часопісу "pARTisan" Артура Клінава. Рэдкалегія абсіралаўкі вельмі шмат чула пра цікавую асобу Клінава, а нават ня раз зь ім сустракалася. Таму аб'ектыўнасьць напісанага мы гварантуем, а нават ад сябе хочам дадаць, што чалавек, які даслаў нам гэты ліст, пэўна не хацеў аж занадта зьневажаць у вачах чытачоў гэтую вядомую асобу, таму і расказаў нам толькі адно са шматлікіх здарэнняў, пра якія можна было б бясконца гутарыць. Вялікі дзякуй аўтару гэтага цікавага апавядання, заахвочваем таксама ўсіх нашых чытачоў дасылаць нам свае цікавыя гісторыі!
p.s. Справядлівасьці дзеля трэба заўважыць (а "Абсіралаўка", як вы ведаеце, часопіс вельмі аб'ктыўны:) ) , што нягледзячы на ўсю кантраверсійнасьць Клінава як асобы, ягоныя працы сапраўды вельмі цікавыя і наватарскія.
А было гэта зімовым сьнежаньскім днём 2001... З самай раніцы першае, што я пачуў ад ўсхваляванай знаёмай, якая працавала яшчэ тады у вядомым польскім фондзе – барадзьбіце за “нашыя й вашыя грошы”, было: - Езу! ты ведаеш, што на мяжы зьбілі й арыштавалі Клінава ды Арэшку!? - Як гэта? За што? – выпучыў я зрэнкі. - Ну што ты не разумееш!? Гэта ж палітычная правакацыя! Я адразу ж за пас, а дакладней – за інтэрнэт. І сапраўды,... першая навіна на “Свабодзе”:

“НА ПАМЕЖЖЫ ЗАТРЫМАНЫЯ КІРАЎНІК «ДЫЯРЫУША» ВАЦЛАЎ АРЭШКА І МАСТАК АРТУР КЛІНАЎ”.

Чытаю далей і ажно калачуся ад злосьці, ад нагласьці памежніцкіх дэбільных мордаў. І зноў, сволачы... ну нічога, нічога, прыйдзе й на вас гадзіна!

“На беларуска-польскай мяжы ў Берасьцi сёньня былi затрыманыя кiраўнiк грамадзкага аб'яднаньня "Дыярыуш" Вацлаў Арэшка i мастак Артур Клiнаў. Iх абвiнавацiлi ў дробным хулiганцтве.” - НУ КАНЕШНЕ, КАНЕШНЕ. ГЭТА ВЫ ЛЮБІЦЕ, ГЭТА ВАШ КАНЁК!

“Вацлаў Арэшка i Артур Клiнаў накiроўвалiся ў сталiцу Польшчы цягнiком "Масква – Варшава". Падчас памежнага кантролю на чыгуначным вакзале Берасьця ў iх спачатку забралi пашпарты. А пра тое, што адбылося далей распавядае Вацлаў Арэшка:
(В.Арэшка:) "На нас выклiкалi мiлiцыю памежнiкi. Прычым тая зьмена, якая нас забрала, ставiлася даволi брутальна. Мяне закавалi ў кайданкi на некалькi гадзiнаў, а Артур наагул быў скаваны ластаўкай". - ВОТ ЖА ГАДЫ!

«На яго i Артура Клiнава былi складзеныя пратаколы быццам за тое, што падчас пашпартнага кантролю яны нецэнзурна аблаялi памежнiка.» - ХА ХА! НУ ЯСНА! А ЯК ЖАШ!

«Па словах Вацлава Арэшкi, мiлiцыянты, якiя адвозiлi iх у суд, не хавалi таго, што справа ёсьць заказная i наўпрост зьвязаная з грамадзкай дзейнасьцю затрыманых. (Арэшка: ) "Я думаю, што для затрыманьня абралi фармальную падставу. Магчыма, справа ў нашых прозьвiшчах, альбо ў той iнфармацыi, якую мы маглi везьцi да нашых сяброў за мяжой. Такая iнфармацыя культуральнага пляну сапраўды была. На жаль, зноў адраджаецца закрытасьць нашага грамадзтва. Тая сытуацыя, якая была пад выбары скончылася: нас зноў "трасуць" папросту нi за што. Папросту за тое, што ты не такi, як усе i вязеш не гарэлку, а нейкiя паперкi". – ВОСЬ, ВОСЬ КВІНТЭСЭНЦЫЯ! ВОСЬ ЖУДАСНЫ СТАН НАШАГА ГРАМАДЗТВА І ГЭТАЙ ПАЧВАРНАЙ УЛАДЫ!

Вельмі ўзрушаны усімі падзеямі я з калегамі тэлефанаваў да сяброўскіх праваабарончых арганізацыяў на Беларусі:
- Мо пікеты трэба арганізаваць. Так тэрмінова. І пратэсты ськіраваць дзе трэба. Ага! Да не забудзьцеся ў Хельсінскі Камітэт і паўсюль, дзе магчыма. Будзем змагацца! Будзем выцягваць! Усіх не перастраляюць! О, здароў Сева! А ты як тут? Чуў пра Клінава?
- Так, так, - адказаў, трошкі зьбянтэжана Сева Рагойша - наш добры калега, асоба прыпліжаная да Імпэратара (той што разьмяркоўвае і дае), інтэлігентны й мяккі чалавек, які заўсёды адведваў нас у Варшаве па дарозе да “райскіх пушчаў з зялёнымі рэкамі”. – Я бачыў...
- Бачыў!? Як? Калі!?
- Ды ехаў я ў тым самым цягніку... Лепш бы самалётам паляцеў, усё адно ж, аполчваюць.
- Але як? І што? Дык вы што, ня памяшалі, ня выклікалі журналістаў, не паведамілі!? Іх жа білі, не вядома што зь імі пасьля гэтага будзе!
- Ех... – сумна ўздыхнуў наш знаёмы,- Яшчэ нехапала там журналістаў, зуім ад сораму не адмыліся б.
- Што ты гаворыш такое!? Якога сораму?
- Дык напіліся ж, як сьвіньні. Я да іх заходзіў яшчэ раней. Арэшка яшчэ нешта мармытаў, а Клінаў дык зусім адрубіўся ў кому. Ну сталі ў іх дакуманты пытацца. Усё добра, культурна, а яны як давай скандаліць. Клінаў раптам абудзіўся ды кінуўся на йх з кулакамі. Яны, маўляў, маць вашу, ня маюць права ніякіх дакумантаў у яго патрабаваць, ён вельмі знакамітая асоба... піііііііп... і што яны сабе думаюць... пііііііп... – гэта ім так ня пройдзе... пііііііііііп пііііііііііп піііііііііііііііііііііп. Што самае галоўнае, памежнік нават пытаўся яго супакоіць па-харошаму. Вельмі культурна і дэлікатна зь ймі размаўляў. Але ж Клінава не спыніць. Дык вымушаныя былі іх расьцягваць, ды зь цягніка зьняць. Жах нейкі. Ды я ўжо й ня ведаю, што людзям казаць. Сорам жаж які.

Вось так мы і сьціхлі, ня ведаючы, што казаць адзін аднаму. Адзінае, што моцна я запамятаў з таго дня - ніколі ня можня быць упэўненым нават у самай відавочнай праўдзе, нават калі вельмі хочацца.

P.S. Усе імёны й прозьвішчы не выпадковыя, супадзеньні наўмысныя, а здарэньні сапраўдныя.

I LOVE LICEJ

2005-04-28T15:18:24Z

Вось ізноў у рэдакцыю "Абсіралаўкі" прыйшоў абсіральшчыцкі ліст. На гэты раз ён тычыцца гурту "Ліцэй" - музычнага праекту зачыненага беларускага ліцэю імя Коласа. На жаль, рэдкалегія "Абсіралаўкі" не вельмі добра ведае творчасьць "Ліцэю", таму мы без каментарыяў друкуем гэты ліст. А Вас, паважаныя Абсіральшчыкі, запрашаем да дыскусіі! Калі хто не згодны - дык пішыце!!!

Усе толькі прапаноўваюць, а я вырашыла нарэшце кагосці абасраць – накіпела. І нават не аднаго, а цэлы праект ;).

Назва аб’екту для абсірання неадназначная – “Ліцэй”, але гэта не вядомыя расейскія дзяўчынкі “восень-восень”, гэта ня менш папулярны апошнім часам беларускі музычны Ліцэй імя Я. Коласа. Так званыя палітычныя ахвяры, пра якія поўна у недзяржаўным масавым друку і эфіры. Самыя ж яны сябе называюць “Ахвярамі раслінаў” (назва аднаго са шматлікіх музычных гуртоў inside).

Згодная, памкненні моладзі да роднай мовы і культуры трэба падтрымліваць, але пры гэтым варта задумацца пра разумнасьць метадаў. Безгалосыя ліцэісты, шмат з каторых да таго не маюць музычнага слыху, з беларускасьці зрабілі кіч, выкарыстоўваючы агульназразумелыя сымбалі і паняцці ў сваёй псеўдатворчасьці. Калі першапачаткова праект паўстаў з мэтаю самарэклямы навучальнай установы – добра, але – пакуль не выходзіў за гэтыя межы. Цяпер жа ён больш нагадвае безгустоўную ў масе сваёй расейскую “Фабрыку зорак”, да якой, дарэчы, ліцэісты не без гонару сябе параўноўваюць на сваёй жа старонцы (сам сябе не пахваліш – не пахваліць ніхто). Як удала параўноўваюць некаторыя журналісты - гэта беларуская "фабрыка зорак", гэта зборка гітоў "фабрыкі зорак". Толькі ня той прарасейскай, што круцяць па ТВ, а нашай, беларускай, імя якой – ЛІЦЭЙ. Што ж, сапраўды, розніцы амаль ніякай, асабліва ў выкананні – страшна непрафесійным, рэжучым вуха і воствым нажом ідучым па музычным гусце слухачоў. Асаблівай увагі вартыя тэмы – коткі, самалёты... Мой фаварыт па кічаватасьці з праекту – песьня пра зайцаў- мурлыкаў... Без каментараў. Агульныя заўвагі ад усіх праслухаў – адсутнасьць драйву, нічога не ўяўляючыя сабой праекты і такія ж выканаўцы, да каго няўпэўненыя ў сабе. А хто ў такім выпадку мае быць у іх упэўнены – слухач? Дзеці гуляюцца ў шоўбізнес, у эстраду, мастацтва, але нешта ў іх ня вельмі атрымоўваецца, калі не сказаць – не атрымоўваецца зусім.

Справядліва заўважыў на ліцэйскім сайце адзін з удзельнікаў праекту : […] бо ў некаторых месцах відавочны фальш, а часам голаса проста не чуваць.... Самі сабе сьпевакі, музыканты, прадусары – ідэя добрая, але рэалізацыя ў гэтым канкрэтным выпадку дрэнная з самага пачатку. І хіба чым далей, тым горш – разумны вучыцца на чужых памылках, дурны – на сваіх, а некаторыя зусім ні на чым ня вучацца. Ліцэйскія посьпехі ў навуцы кардынальна розьняцца ад посьпехаў у музыцы – не дадзена. У кожным выпадку cур’ёзнай руплівай працай таленавітых людзей, цікавай з музычнага гледзішча (паводле“Нашай Нівы”), гэта ніяк язык не паварочваецца назваць. А да глыбокага зьместу і тонкай канцэпцыі (рэкляма адной з кружэлак) во-о-ой як далёка! Мяшаньне стыляў і характараў музыкі, сьмелая ігра й нечаканае выкананьне – чытаем на веб-старонцы. Сапраўды нечаканае, калі на канцэрце выканаўца блытае ноты, а голасу сьпевака зусім не чуваць, альбо калі не ведаюць, якая зь песень будзе наступнай, альбо – хто будзе сьпяваць, бо сапраўды- у шматлікасьці творцаў можна заблытацца нават самім ліцэістам. Яшчэ адзін цікавы мамент – калі нізкага гатунку поп з незразумелай лініяй мэлёдыі называюць рокам альбо cover-вэрсіі вядомых выканаўцаў выдаюць за свае хіты. Паўаматарскі характар прадукту не зьмяншае яго значнасьці і канцэптуальнае якасьці: кампазыцыі будуць цікавыя нават зусім непрыстасаванаму да беларускага року вуха. Бо тут мы маем рока-попа-блюза-джаза-панку-барда мяшанку, часам нават з абсалютна неспалучальнымі рысамі. Сапраўды, неспалучальна – добрае імя Ліцэю, яго кіраўніцтва і вучняў і гэты абсурдны праект, які сваім існаваннем псуе ліцэйскую рэному.

Пытанне – ці ўжо зусім няма інўых спосабаў выразіць сваю любоў да Радзімы, выказаць пратэст да ўлады супраць закрыцця ліцэю? Шаноўныя, пашкадуйце нашыя вушы – не сьпявайце больш альбо сьпявайце самыя для сябе. Каму гэта можа падабацца??? А можа проста – паводле словаў саміх жа ўдзельнікаў - "Я люблю ліцэй" - настольны дыск кожнага прыстойнага ліцэіста? І ўсё. “Толькі для Ліцэістаў” - all rights reserved? Дык навошта тады ўсім гэтая бутафорыя?

ANGELIKA. LOVED BY EVERYBODY EVERY NIGHT

2005-04-25T09:46:59Z

Паважаныя нашыя Абсіральшчыкі!
Вы проста абавязкова павінны гэта прачытаць!!!

У рэдакцыю "Абсіралаўкі" трапіла інтэрвію Анжалікі Агурбаш, якое яна дала расейскамоўнаму каналу галяндскага тэлебачання. Там яе называюць самай вядомай жанчынай Беларусі, а яна сябе... Карацей, што кажа яна сама аб сабе, чытайце ніжэй. Гэта вельмі цікава!!!

ANGELIKA. LOVED BY EVERYBODY EVERY NIGHT - гэта адзін з яе дэвізаў, які можна знайсьці на старонцы Агурбаш.

На сцене я уже 15 лет. Я уже взрослая артистка. Я была известна как Лика Ялинская. В моём творческом багаже огромное количество песен, дисков, огромное количество видеоклипов, шоу программ. (Можа нагадаеш? Бо неяк так ня вельмі памятаецца…)
В Белоруссии (сама ты, блін, Агурбассія) я была известна не только как певица, я известна как ведущая телепередач, я вела известную передачу «завтрак с Ликой», я была хозяйкой артклуба «Лика», я была его президентом. Я была режиссёром-постановщиком огромных программ, шоу, огромных государственных программ. Наш клуб объединял огромное количество творческих людей, режиссёров, актёров, музыкантов.
Я выиграла конкурс Мисс Белоруссия, я стала первой в истории Белоруссии красавицей, я останусь в истории. Мне до сих пор говорят, что я первая в Белоруссии красавица. (Ну, ну, у кніжках гісторыі пра цябе будуць пісаць, а як жа ж!)
Я снималась в кино, я играла роль красавицы…

Вось здымкі з конкурсу "Міс Расея", у якім Агурбаш перамагла. Цікава, што гэта быў за конкурс, паглядзіце на канкурэнтак Анжалікі.

Я по природе лидер. Я личность сама по себе. Я уверена в себе. Я самадостаточна.
(Вы забыліся дадаць, што «я» гэта ўвогуле ваша любімае слова.)
У меня трое детей, старшей дочери 17 лет. Она выпускница. Ещё у меня есть зять, всем известный композитор Виктор Чайка. (О-о, дык дачка матку пераплюнула? Замужам ня скончыўшы школы? Чайка сапраўды добрая партыя, трэба хапаць, пакуль клюе, бо скажаш чакаць – без такога жаніха застанешся! Вой-вой, трэба браць!)
Я единственная в семье такая творческая яркая личность. (no comments, прабачце)
В Белоруссии моя публика, мои поклонники, они очень любят меня.
Мне очень повезло с мужем. Самое главное для женщины – это удачно выйти замуж. Мой муж – очень известный в России бизнесмен, у него огромное, очень известное в России предприятие. Я помогаю ему. Я вице-директор этой фирмы по маркетингу и рекламе. Кроме того, мой муж – мой генеральный продюсер, поэтому мне вдвойне повезло.
(А вось і здымачак Анжалікі з мужам. Нашае любімае абсіралаўскае no comments... )

Я хорошо выгляжу от природы, это дар Божий. (Хіба сапраўды кажуць, што ў прыродзе існуе раўнавага. Даў прыгажосьць – а пра розум неяк забыўся, хіба справы нейкія былі. Так усё жыццё і пакутуеш, бедненькая… )
Вокруг меня нет отрицания, нет негатива.
Я безумно счастлива от того, что я чувствую любовь публики. Это не купишь ни за какие деньги. Можно забить все эфиры, стать популярной, но не стать любимой. Для меня самое важное – это то, что я любима. (Вы, Спадарыня, хіба даўнавата ў Беларусі былі.)
Я думала, какая должна быть песня, что я могу сказать людям за три минуты на Евровидении. я подумала о том, что творится в мире, сколько беды, я не могу быть к этому равнодушна. (За тры хвіліны ты, прабачце, толькі міньет можаш зрабіць. Хіба доўга ты думала, і ўрэшце надумала самую галоўную праблему на плянэце – я гатова ужо зараз, вазьмі мяне, кахай мяне ўначы – сапраўды, да гэтага ты ня можаш быць “равнодушна”.)
Что нужно женщине для счастья? Удачно выйти замуж.
Какой должен быть идеальный мужчина? Сильнее меня, умнее меня, состоятельнее меня. (Ды што ты выйшла замуж за грошы і так усе ведаюць, але навошта ўсім пра гэта казаць??)

Вядучы: Вам нравится Голландия?
Анжалика: О да, очень красивый город. (пизьдец, блядзь, прабачце)

p.s. Хто хоча пахахатаць яшчэ раз, можа паглядзець гэтае інтэрвію на сайце www.rustv.nl

Дзедушка

2005-04-23T18:29:15Z

ТАВАРЫШЧЫ!!!

Мы з вамі забыліся пра такую важную рэч! Учора быў ДЗЕНЬ НАРАДЖЭННЯ АДНАГО З САМЫХ ГАЛОЎНЫХ ДЗЕДУШАК У ГІСТОРЫІ!
"АБСІРАЛАЎКА" шчыра віншуе ўсіх сваіх чытачоў з тым, што яго дзень нараджэння быў так даўно, што у гэту пору прэкрасную жыць не прыйшлося ні мне, ні цебе.
Дарагой наш, бедный Дзедушка! Прасьціце нас, што забылі паздравіць вас воврэмя!

Сокал Салаўю, альбо міньет па-беларуску.

2005-04-21T20:50:10Z

Нашая рэдакцыя перахапіла шыфраваную радыяграму, высланую Сяржуком Сокалавым-Воюшам па сакрэтным канале да дырэктара радыё Свабода Даньчыка. Гэты узьнёсла-патрыятычны тэкст не пакіне абыякавым нікога.

Заваліў мяне на сене,
Сьперма хлешча па калені.

Надыходзіць панядзелак,
Хуй устае ў мяне на дзевак.

Хутка будзе ўжо аўторак,
Сунь руку ў мой распорак.

Вось ужо і серада,
Зарасла твая пізда.

Вось ужо чацвер,
Я хачу цябе, павер.

Цэлую пятніцу
Не дала ўпіхнуць у задніцу.

Мару я, каб у суботу
Ты сасала мне за плотам.

Вось ужо і ў нядзелю
Коньчыў я ў твае кундзелі.

ЭРАТЫЧНЫ ЭЦЮД “ПАРЫ ГОДУ”.

Мару я, каб усё лета
Ты рабіла мне міньеты.

А ўзімку пад хваінку
Мару я драчыць у ялінку.

Мару кожную вясну
Наканчаць ёй пад дзясну.

Восень просіцца ў дом,
Надзяваю свой гандон.

Уранку, удзень і ўначы
Я хачу яе ябці.

Але, на жаль, скончвае свае таямнічыя запіскі Спадар Сокалаў-Воюш вельмі сумным сьцверджаньнем:

Вось і мінуў цэлы год,
Не ўзяла ні разу ў рот.

Першая праца на конкурс

2005-04-20T20:39:38Z

Паважаныя Спадары Абсіральшчыкі і Спадары Абосраныя!

На аб’яўлены намі конкурс ужо прыйшла першая абсіраючая праца. Прапаноўваем яе вашай увазе. Спадарыня Анеля абсірае ў ёй вядомыя постаці беларускай багемы – зорку музыкі ЛЯВОНА ВОЛЬСКАГА і адну з найвялікшых зорак сучаснага кіно, рэжысёра “Акупацыя. Містэрыі” АНДРЭЯ КУДЗІНЕНКУ. Чытайце фельетон “Дзе жывуць зоркі” у першым каментары, а таксама заклікаем да ўласнага абсірання ўсіх-усіх-усіх!!!

Пішыце нам сюды, або для сарамлівых – на наш mail: absiralauka@yahoo.com

ЎВАГА!!!

2005-04-20T13:06:45Z

УВАГА!!!

"Абсіралаўка" аб'яўляе конкурс на лепшую кандыдатуру для абсірання!!!

Чакаем Вашых прапановаў!!! Галоўная ўзнагарода- запрашэнне да нас у Кракозію!

Адзіны кандыдат.

2005-04-19T22:11:21Z

У рэдакцыю „Абсіралаўкі” трапіла перадвыбарчая праграма кандыдата ў прэзыдэнты РБ у 2006 годзе, пана Валерыя Грыцука. „Абсіралаўка” выбрала з гэтага тэксту найбольш цікавыя моманты і прапаноўвае іх вашай увазе. Прыемнага аб- чытваньня.

Фактар Расіі.
Жыў у Маскве 5 гадоў. Маю сяброў і сваякоў у Маскве. З Крэмлем здоліею дамовіцца.

Фактар наменклатуры.
Шмат хто з мінскай наменклатуры мяне добра ведае, я перакананы, што яны мяне „ціха” падтрымаюць.

Фактар Захада.
Нашыя балтыйскія суседзі абралі для сябе прэзыдэнтамі людзей з Захаду і таму зараз жывуць лепш за нас. Мне прыйшлося жыць на Захадзе і добра вывучыць заходні вопыт і аналізаваць памылкі трансфармацый. Лепш вучыцца на чужых памылках. Гэтыя памылкі мне ўжо вядомы.”

А вось дэвіз Грыцука. Як гаварыцца, но коммэнтс.
”НЕ карупцыі і для дэмакратаў.“

А вось сказ які „Абсіралаўка” ну ніяк не можа зразумець. Можа чытачы дапамогуць неграматным супрацоўнікам нашай рэдакцыі яго растлумачыць шаноўнаму шырокаму колу.

”А зараз пададзена заява у Камітэт Правоў Чалавека ААН аб дыскрымінацыі выбарчых правоў на Беларусі, таму як кожны грамадзянін мае роўнае права і, калі грамадзянін А. Лукашэнка прапанаваў свае АСАБІСТАЯ пытаньняў на рэфэрэндум, то на рэфэрэндуме павінна быць пытаньне кожнага грамадзяніна, адпаведна і пытаньне у канструкцыі гр-на Лукашэнко. “

А вось, як сам сябе ацэньвае сп. Грыцук.

”Не баіцца змаганьня за праўду, змагаецца і перамагае, але не кідаецца ў бойку дзеля танных сэнсацый.

А вось на погляд „Абсіралаўкі” неадназначная заява сп. Грыцука:
”Неабыякавы да гвалту і справядлівасьці.”

А вось сярод якіх паважаных асобаў ставіць сябе сп. Грыцук:
”Толькі два прадстаўніка дэпутацкага корпусу удзельнічалі у працэсе абароны мясцовага самакіраваньня Канстытуцыйным судом, гэта камуніст В. Шчукін і мая пэрсона.”

А вось якія важныя справы сп. Грыцук пасьпеў зрабіць на Бацькаўшчыне:
”Першы, хто публічна і рэзка скрытыкаваў З. Пазняка за палітычнашкодную палітыку супраць Расіі. “

Сп. Грыцук прыадчыніў таксама сваім выбарцам вакенца прыватнага жыцьця. Маладыя паненкі ( у аб’яднанай Эўропе можа і панове- так што кола выбарцаў павялічваецца),хапайце, пакуль не позна- хлопец на выданьне ( усяго толькі 52 гады). Але даем слова самому сп. Грыцуку:

”Вольны (быў жанаты).
Спорт: кун-фу, плаваньне, музыка, літэратура.
Здаровы, з паслуг бальніц не карыстаўся,” (Пагарджае???)

”Чаму мая кандыдатура?

1. Таму, што мне прыйшлося да галавы прасоўваць да вяршыні ўлады дзяржавы антыдэмакратычнага, антыбеларускага, антыгуманнага чалавека.
2. Таму, што мне ня трэба было рабіць істотных палітычных памылак, якія на доугія гады адсунулі Беларусь ад дэмократычнага шліаху разьвіцьця.
3. Таму, што мне не „пашэнціла” быць камуністам і абяцаць лідзям рай на зямлі.
4. Таму, што для мяне амаральна правакавац людзей на бойкі, вадзіць па вуліцах і правакаваць каменныя атакі.
5. Таму, што мне не трэба выстауліаць уласных амбіцый дзеля асаблівага шліаху і адмауліацца ад супольных дзеяннеу на карысьць Беларусі. Палітыка- гэта мастацтва кампрамісау.
6. Таму, што мне не трэба было быць пры уладзе каля дыктатара каб зрозумець што краіна кіруе дыктатар.
7. Таму, што мне не заменяць генеральскія зоркі маю адднасьць Беларусі.
8. Таму, што мне не трэба вучыцца дэмакратыйі і трываласьці палітычнага змаганьня, бо я на сьліаху змаганьня за дэмакратычную і багатую Беларусь ужо 27 гадоу.
НІЭ сядзе у партыйных „акопах”.
9. Таму, што мне не трэба было займацца бізнесам, накрыціць міліоны, каб зрозумець, што толькі дэмакратыя дазваляе чэсны бізнэс.
10. Таму, што мне трэба сябе пераконваць, што галёунае не грошы, сям’я, дзеці, а мая Беларусь, да якой я іду 27 гадоу, ІДУ І ДАЙДУ.”

Уступ. Лірычны.

2005-04-19T20:32:05Z

З сеньняшняга дня пачынаецца масавае абсіраньне!
Абяцаем быць максымальна аб`ектыўнымі.
Так што рыхтуйце свае